قدرت از آن کیست؟

از زمان های دور انسان ها در پی تسلط بر یکدیگر بودند و مدتی کوتاه یا بلند بر یکدیگر چیره شوند و زمانی هم که افراد به قدرت می رسیدند رفتارهای متفاوتی از یکدیگر نشان میدادند یکی راه ظلم را پیش می گرفت یکی راه خوبی به مردم اما نکته مهم این است که هر دو راه برای بقای حکومتشان بوده است.

داشتن قدرت برای انسانها همیشه شیرین بوده است و برای آن تلاش می کردند.اما زمانی که انسان ها توانستند در مورد مسائل سیاسی تفکر کنند به این نتیجه رسیدند که باید در جوامع خود به تفکیک قدرت دست بزنند و اولین این جنبش ها در فرانسه بود که به انقلاب کبیر فرانسه انجامید. از تحرکات اولیه در ایران هم انقلاب مشروطه بود که در حالی که توانست از قدرت شاه بکاهد اما اثرات عمیقی نگذاشت و حتی یک دوره یک ساله این دستاورد متوقف شد(استبداد صغیر).

امروزه بهترین دست آورد بشر همانا دمکراسی است که لازمه ی آن مشارکت تمام اقشار جامعه در تصمیم گیری هاست اما این دمکراسی از کشوری به کشور دیگر متفاوت است مثلا در انگلیس این فرهنگ تقریبا بطور کاملانجام می گیرد در حالی که در ایران دمکراسی فقط به عنوان شعار بکار می رود و در آن حکومت را بجای اینکه از آن مردم بدانند ازآن خدا می دانند با این حال کسی را از بین خود (فقها) انتخاب می کنند و مسئولیت خدا را بر دوشش می گذارند . پس از اینکه ایشان به این منصب رسید دیگر نباید کسی صحبتی کند زیرا ایشان را خدا بر گزیده است و در مجرای دستورات خدا دستور می دهد و با امام زمان در حال کانکشیون(ارتباط) است و از کسی که این کارها را با هم انجام می دهد نباید  که انتقاد کرد باید تمجید هم کرد که خود را عالم تریت عالم دنیا می داند.

اما اندیشه ی بشر اینگونه حکومت داری را برنمی تابد و در مقابل آن مقابله می کند البته در ایران این واکنش ها انجام گرفته است اما با سرکوب مواجهه شده است و آن هم بخاطر طعم شیرین قدرت است .

پس قدرت در هیچ جا  متعلق به گروه و فرقه ای خاص نیست بلکه متعلق به آحاد ملت است ..